دم خودمان گرم که بااينكه معلقيم

و تقريبا در قعر نااميدى و اندوه به سر مى بريم...

همچنان عطرمان رامى زنيم

و لباس خوبمان را مى پوشيم

و كافه مان را میرویم

و مهربان مانده‌ایم.

دممان گرم كه جورى آبرو دارى مى كنيم كه كسى شك نمى كند چقدر بلاتكليفيم و حالمان خوب نيست!
ما خوش پوش ترين و خوش بوترين به فنا رفتگانِ تاريخيم...

نرگس صرافیان طوفان 🩵